وقف خون، وقف نفس
شهدا سمبل بی بدیل وقف انسانیت برای رسیدن به آدمبت والیه راجعون هستند.
اختصاصی /به گزارش خبرگزاری حیات، دنیاشان خلاصه می شد به دوری،یاد مادر،خاکریز،سلاح، مهر و تسبیح، سربند یا زهرا، پلاک وعکس روح الله،همین وبس. آنها تمامی آنچه را که داشتند وقف کردند ، جوانی،نفس،خون،جان. دفاع مقدس تجلی گاه ظهور وبروز شکلی متعالی از فرهنگ وقف در رفیع ترین درجات ممکن بود.دفاعی که جای جای آن پر است از لحظه های ناب دست شستن از جان و وقف انفس در راه وطنی که پاره تن بود وهست. چه نفس ها که بریده شد و چه خون ها که از بحر بالندگی نهال نوپای انقلاب وقف شد وامروز، امروز در سایه سار این درخت تنومند شده در نهایت آرامش می آساییم. وجب به وجب خاک این ملک از شلمچه،فاو،خرمشهرتا جزیره مجنون وبازی دراز ودهلاویه شاهد زنده نثار جان هاست.وقف هر آنچه که داشتند سهل می نمود،چون بود وجود خود را وامدارنظر حضرت حق می دانستند وشهادت را وقف آنچه از سوی او نزدشان به ودیعه گذاشته شده.هنوز یاد آنها دهان به دهان می چرخد تا زنده نگه دارد تمامی انچه را که در یک کلام «شهید»می نامیم.آری شهید سمبل بی بدیل وقف انسانیت برای رسیدن به آدمیت والیه راجعون است. اثری ماندگار برای تمامی اعصاروقرون که تاریخ مصرفی را نمی توان برای آن متصور شد. زمان گذشته اما دریادلان عرصه دفاع مقدس همچنان وقف می کنند،هنوز صدای خس خس نفس های جانباز شیمیایی در کنار کپسول اکسیژن خط می کشد بر حساب وکتاب ها وچارچوب های عصر حاضر.آری هنوز ادامه دارد بخشش بی کران به حرمت تمامی جان ها وبه برکت گرمای سوزان خون شهدا. فریاد الله اکبررزمنده ها با سفیر خمپاره ها ونعره بی مهابای بمب ها اجین است.شاهد، زخم هایی است که بعد از گذر ایام همچنان بر پیکر جانباز سرافراز خودنمایی می کند،آری سلامت تن، وقف ایران شد. وچه زیبا بود وقف جگرگوشه هایی که حاصل یک عمر زندگی شرافتمندانه پدر ومادر پیری بودند. آنها با آرزوی تکیه زدن بر پشتوانه ایام کهولت، روزگار می گذراندند. آرزوی کوچکی بود رخت دامادی برتن فرزند دیدن؛ اما گذشتند از هر آنچه داشتند ونور دیده شان را وقف کردند در راه وطن. امروز هر وجب از خاک این سرزمین گواهی می دهد که به برکت وقف جان هاوخون های بی شمار،وطن مانده است ومی ماند. وطن مانده است تا داستان خون بازی،سربازی وجانبازی مردم این دیار را به آیندگان گوشزد کند تا مبادا قدمی کج بگذاریم ولحظه ای در راه صیانت از ارزش ها پا پس کشیم. پس بهتر است که بگوییم دفاع مقدس بزرگترین محفل وقف بود. محفلی که راه گذر از دلبستگی ها را به بالاترین درجات ظهور رساند. فرهنگی که از عاشورای حسین(ع) سینه به سینه ونسل به نسل پیش رفت تا دوباره در دفاعی مقدس شکوفا شود. پسندیده است در هفته وقف، یادی کنیم از تمامی پدران ومادران این سرزمین که بالاترین درجه از وقف را جاری کردند وفرزندان خود را مهیای دفاع از عزت واستقلال یک ملت کردند،همچنین گرامی می داریم، وجود پربرکت شهدا را که خود،آگاهانه وقف اسلام وانقلاب وایران شدند.